آشوب‌گر را باید از مردم جدا کرد،

تا مردم بتوانند اعتراضشان را مدنی و متمدنانه نشان دهند.

چون واقعیت این است که عده‌ای در میان جمع، قصد اصلاح ندارند؛

قصد ویرانی دارند.

اما آن‌سوی ماجرا هم کمتر از این خطا نیست.

انکار اعتراض مردم و سرکوب آن، بی‌انصافی است؛

حتی اگر نام‌های دیگری رویش گذاشته شود.

مردم، در مظلومانه‌ترین وضعیت ممکن،

از حالِ اقتصادی کشورشان شاکی‌اند.

نه دنبال آشوب‌اند، نه ویرانی؛

منتظرند کسی بیاید و صادقانه توضیح بدهد

که چرا اوضاع به این‌جا رسیده است.

سؤالشان ساده است:

آیا همه در این میدان به یک اندازه سختی می‌کشند؟

یا بارِ فشار، طبق معمول،

روی شانه‌های ضعیف‌ترین قشر جامعه افتاده است؟

مسئله نه انکار است، نه توجیه، نه فریاد.

مسئله داشتن نگاهی متعادل و منصفانه به واقعیت است؛

نگاهی که هم آشوب را بشناسد،

هم اعتراض را به رسمیت بشناسد.

📝@Nasut84