هشتاد سال از روزی می‌گذرد که سایه‌ی مرگ بر هیروشیما و ناکازاکی افتاد؛

و پس از این همه سال، جهان هنوز در سکوت ایستاده است.

در میان انبوه کشورهایی که یا از ترس، سر فرو برده‌اند

یا همچنان در خوابِ سنگینِ عادت مانده‌اند،

برخی اما چشم گشوده‌اند.

و برای نخستین بار، پرسشی جدی را با خود زمزمه می‌کنند:

«چرا آن باید بر جهان حکمرانی کند؟»