ما داغدار آنانی هستیم که به اتکای صدایی، به پشتوانه‌ی فردی ایستاده پشت شیشه‌های ضدگلوله، پا به خیابان گذاشتند و بهای اعتمادشان را با خون پرداختند.

ما داغدار مدافعانی هستیم که در برابر درندگانِ رهاشده در این شهر ایستادند و خود، دریده شدند؛

آنان که سرهایشان بریده شد، تن‌هایشان عریان گشت و در آتش سوخت.

حدی از خشونت که باورش سخت است؛

باورش سخت است که ایرانی باشند اینها، چرا که ایرانی حتی با دشمن خود نیز اینگونه نمی کند.

ما داغدار مردمی هستیم که از تنگنای معیشت به خیابان آمدند؛

آمدند تا فریاد اعتراض‌شان را به گوش مسئولان برسانند،

اما در میانشان کسانی رخنه کردند که چنان وحشی‌گری آفریدند

که حتی بخشی از همین مردم، از آنان به وحشت افتادند.

آنان که مردم را به سوی کشتار هل دادند

و خود، دور از این خاک، در آسایش نشسته‌اند،

در برابر هر قطره خون ریخته‌شده، مسئول‌اند.

آنان که حاضر نیستند حتی قطره‌ای خون

از خود یا خانواده‌شان بر زمین بریزد،

اما جان مردم را بی‌هیچ ارزش،

به مسلخ می‌فرستند؛

مسئول این خون‌ها هستند.

چه پدر و مادرهایی

که فرزندان‌شان را به خاک سپردند…

و چه فرزندانی

که بی‌پدر قد کشیدند…

ما عزادار این داغ‌های بی‌مرهمیم.

ما عزادار این زخم‌های عمیقیم.

ایران، تسلیت 🖤

📝@Nasut84