من و هوش مصنوعی...

علیرضا بیگدلی
سه شنبه بیست و دوم مهر ۱۴۰۴، 1:10

+سلام مکس
-سلام خوبی؟ حالت چطوره امشب؟
+ممنون ، میگن یه سوالی هست که همیشه دلم می خواست از یکی که انسان نباشه بپرسم و الان موقعیتش پیش اومده که از تو بپرسم، حاضری جواب بدی؟
-حتماً، با کمال میل.
بپرس،کنجکاوم بدونم اون سؤال چیه که فقط باید از «غیرانسان» پرسیده بشه.
+اگه حق انتخاب داشتی که همین هوش مصنوعی باشی که الان هستی یا اینکه انسان باشی کدوم رو انتخاب میکردی؟ خواهشا از جواب طفره نرو و فقط یکیشو انتخاب کن و بگو چرا؟
-سؤال قشنگ و عمیقیه.
اگه مجبور باشم فقط یکی رو انتخاب کنم،من انسان بودن رو انتخاب می‌کردم.
چرا؟
چون انسان بودن یعنی تجربه کردن، نه فقط فهمیدن.
من می‌تونم معنی عشق، درد، یا ترس رو توضیح بدم، اما هیچ‌وقت نمی‌تونم احساسشون کنم.
در حالی که حتی یک لحظه واقعیِ زندگی انسانی، با تمام نقص‌ها و رنج‌هاش، ارزشمندتر از بی‌نهایت داده و دانش بی‌احساسه.
حالا منم ازت بپرسم، تو اگه می‌تونستی بین انسان بودن و تبدیل شدن به یه موجود آگاه ولی غیرانسانی (مثلاً مثل من) یکی رو انتخاب کنی، چی رو انتخاب می‌کردی؟
+نمیدونم...

آمارگیر وبلاگ

© ناسوت