یهود!

اگر بخواهیم از اول ماجرا شروع کنیم، باید به 3500 سال پیش بازگردیم.

سرزمینی به نام کنعان( منطقه ای که امروز شامل فلسطین و اسرائیل و بخش هایی از اردن و لبنان است).

یهودیت از نظر تاریخی و دینی با حضرت ابراهیم آغاز می شود. زمانی که اکثر مردم بت پرست بودند او در حال رواج دادن یکتا پرستی بود.

از نسل ابراهیم، فرزندش اسحاق و سپس نوه اش یعقوب(اسرائیل) قرار دارند. یعقوب 12 پسر داشت که هر یک بنیان گذار یکی از 12 قبیله اسرائیل شدند. و از همین جا نام «بنی اسرائیل» (فرزندان اسرائیل) پدید آمد.

چند قرن بعد بنی اسرائیل در مصر به بردگی گرفته شدند. در این دوران حضرت موسی به پیامبری برگزیده شد. او قوم خود را از مصر بیرون برد و در کوه سینا از سوی خدا، ده فرمان و تورات را دریافت کرد.

این لحظه، نقطه‌ی رسمی تولد دین یهود است؛ یعنی جایی که تعالیم و قوانین دینی یهود به‌صورت مدون شکل گرفتند.

پس از موسی بنی اسرائیل به سرزمین کنعان بازگشتند و دوران حکومت حضرت داوود و سلیمان فرا رسید. سلیمان معبد بزرگ اورشلیم (بیت‌المقدس) را ساخت که مرکز پرستش یهودیان شد.

در نتیجه میتوان گفت:

آغاز معنوی یهود با حضرت ابراهیم و پیمان او با خداوند بود.

آغاز قومی با حضرت یعقوب (اسرائیل) و فرزندانش،

و آغاز دینی رسمی و شریعت با حضرت موسی و نزول تورات اتفاق افتاد.

بعد از وفات حضرت موسی، بنی‌اسرائیل به رهبری یوشع وارد سرزمین کنعان شدند.

تا مدت ها حکومت متمرکز نداشتند و حاکمانی به نام داوران بر آنها حکم می راندند.

بعد از آنها، دوره فرمانروایی حضرت داوود، بنی اسرائیل را متحد کرد و اورشلیم را پایتخت ساخت.

و بعد از آن، پسر او، حضرت سلیمان معبد اول را در اورشلیم بنا کرد، که مکان مقدس یهودیان شد.