تا کی قرار است اندیشه را دست‌دوم مصرف کنیم؟

تا کی جمله‌های برق‌زده را از این کانال به آن کانال پاس بدهیم، بی‌آن‌که رنجِ رسیدن به آن‌ها را کشیده باشیم؟

آیا یک‌بار هم شده کتاب را خودمان باز کنیم،

صفحه‌اش را ورق بزنیم،

و آن جمله‌ی «خفن» را نه از صفحه‌ی گوشی،

بلکه از دلِ متن،

با مکث، با فهم، با درگیری ذهنی بخوانیم؟

📝@Nasut84